open economy


1δισ. στην MS από την Samsung για πατέντες

US DollarsΠριν λίγεςοι εταιρίες Microsoft και Samsung μπήκαν σε μια δικαστική διαμάχη για την εξόφληση χρημάτων αδειοδότησης πατεντών τις πρώτης στα προϊόντα της δεύτερης. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την μήνυση που κατέθεσε η Microsoft η Samsung δεν κατέβαλε εγκαίρως τα χρήματα για την διετή αδειοδότηση πατεντών που έχει εξασφαλίσει, και πως της οφείλει 6.9 εκατομμύρια δολάρια σε τόκους… για μια στιγμή 6.9 εκατομμύρια δολάρια τόκοι; Μάλιστα τόκοι!

Από τα δικόγραφα φαίνεται ότι η Samsung είχε συμφωνήσει με την Microsoft σε μια συμφωνία αδειοδότησης πατεντών την τάξης του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Από την άλλη η Samsung αναφέρει ότι η παρούσα συμφωνία είναι άκυρη καθώς το καλοκαίρι η Microsoft προχώρησε στην εξαγορά της Nokia.

Αν και θέλω να τονίσω ότι δεν είμαι νομικός και η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κρύψει στο παρελθόν ότι η στάση μου (και όχι μόνο δική μου) ως προς τις πατέντες λογισμικού είναι τουλάχιστον αρνητική. Βλέπω στην παρούσα κατάσταση ένα παράδοξο που με προβληματίζει ιδιαίτερα, από την μια η Microsoft έχει το δικό της λειτουργικό σύστημα το όποιο αναπτύσσει η ίδια και έχει τα σχετικά οφέλη και το σχετικό κόστος κτλ κτλ από την άλλη λαμβάνει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό από μια άλλη εταιρεία που συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη ενός άλλου ανταγωνιστικού λειτουργικού συστήματος το όποιο ομολογουμένως έχει πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της αγοράς από το δικό της.

Στην προκειμένη περίπτωση βλέπω μια οξύμωρη κατάσταση που δυσκολεύομαι να κατανοήσω το όφελος που μπορεί να έχει στις επιχειρηματικές πρακτικές της MS, αλλά και των εταιριών που συνάπτουν τέτοιες συμφωνίες μαζί της. Ποιο συγκεκριμένα, η πρακτική αδειοδότησης διάφορων εταιρειών για χρήση των πατεντών της MS θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα η MS να σταματήσει να καινοτομεί πάνω στην ανάπτυξη προϊόντων λογισμικού και να επικεντρωθεί στην εξασφάλιση πατεντών λογισμικού και συμφωνιών αδειοδότησης με κατασκευαστές λογισμικού, κάτι που θα την έκανε να μοιάζει περισσότερο με κάποιο patent troll, θεωρώντας ως δεδομένο ότι το κόστος ανάπτυξης ολοκληρωμένου λογισμικού (και μάλιστα κλειστού) είναι μακράν μεγαλύτερο από το κόστος ανάπτυξης πατεντών και δημιουργίας συμφωνιών αδειοδότησης με τρίτους. Επισημαίνω πως παλαιότερα επισήμανε η Νομική της Βοστόνης το κόστος των patent-trolls στο κοινωνικό-οικονομικό μοντέλο είναι πολύ σημαντικό.

Φαντάζομαι ότι η παραπάνω πρακτική ίσως είχε οφέλη σε επίπεδο ρευστότητας (χαρακτηριστικό είναι προ η προ τριετίας ανάλυση της CitiGroup πως η MS βγάζει πενταπλάσια έσοδα από την αδειοδότηση κατασκευαστών του Android από ότι βγάζει από τα Windows Phone) αλλά από την άλλη μακροπρόθεσμα θα μετέτρεπε την εταιρεία σε ουραγό τον τεχνολογικών εξελίξεων. Κατά πολλούς αναλυτές η Microsoft έχει ήδη φτάσει στο σημείο που απλά ακολουθεί της εξελίξεις κατά άλλους έχει δρόμο ακόμη. Ίσως αυτό που χρειάζεται πραγματικά η Microsoft είναι μια (μεγάλη) στροφή στο πως κάνει πράγματα αλλά η στροφή αυτή πρέπει να είναι και προς την σωστή κατεύθυνση.

Παρακάτω παραθέτω το πλήρες κείμενο της δικογραφίας όπως αυτό αναρτήθηκε στο Re/code για όσους έχουν όρεξη να το διαβάσουν αναλυτικά (αν δεν θέλετε να το διαβάστε μέσω Scripd μπορείτε να το δείτε εδώ σε μορφή PDF).

(more…)


σε 1 βδομάδα (και ένα μήνα) λήγει η δημόσια διαβούλευση για το copyright στην ΕΕ.

Campaign-button-large1

Ενημέρωση 01 Φεβρουαρίου 2014: Η ημερομηνία επεκτάθηκε για τις 5 Μαρτίου 2014

Αν και δεν ανανεώνω το blog αυτό τόσο συχνά όσο στο παρελθόν, θα ήθελα να επισημάνω στους αναγνώστες του (όσους έχουν απομείνει) την επικείμενη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης της ΕΕ σχετικά με το copyright στην EE.

Εδώ και λίγο καιρό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προωθεί την δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού πλαισίου νομολογίας στο copyright που θα λειτουργεί ως κοινή βάση για το copyright σε όλη την Ευρώπη, με αυτό το σκεπτικό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε ένα ερωτηματολόγιο σε ανοιχτή δημόσια διαβούλευση για να συγκεντρώσει πληροφορίες από κάθε ενδιαφερόμενο. Το ερωτηματολόγιο είναι μια σειρά 80 ερωτήσεων στα Αγγλικά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απαντήσουν όποιες από τις ερωτήσεις επιθυμούν σε οποιαδήποτε από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποστέλλοντας το ερωτηματολόγιο στην κατάλληλη διεύθυνση email.

Πολλοί φίλοι και αναγνώστες ίσως αναρωτιούνται “Τί μας νοιάζει εμάς ρε Λευτέρη το copyright στην ΕΕ;”.

Δεν θα προβάλω το επιχείρημα ότι ως πολίτες ενός κράτους-μέλους πρέπει να είμαστε ενεργοί στα κοινά, άλλωστε δεν είμαι σίγουρος ότι όλοι συμμερίζονται την άποψη αυτή, κυρίως γιατί πιστεύω ότι το ζήτημα του copyright στην EE είναι κάτι που μας επηρεάζει τους περισσότερους χρήστες διαδικτύου και μάλιστα ποιο άμεσα από ότι πιστεύουμε.

Πιο συγκεκριμένα, το copyright σήμερα δεν είναι ζήτημα που πρέπει να απασχολεί μόνο ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας όπως τους καλλιτέχνες και τον τύπο, καθώς η διάδοση των ψηφιακών μέσων αναπαραγωγής και του διαδικτύου έχει μειώσει δραματικά τους πόρους που χρειάζονται προκειμένου κάποιος να δημιουργήσει, να αναπαράγει ή να αλλάξει ένα έργο, και τίθεται το ζήτημα κάτω από ποιους όρους προστατεύεται ένα έργο που βρίσκεται σε copyright.
Σε έναν κόσμο που ένα σημαντικό κομμάτι της δημιουργικής έκφρασης στρέφεται γύρω από το διαδίκτυο με τα μέσα κατά βάση σε ψηφιακή μορφή είναι τρομερά δύσκολο να εφαρμόσουμε ένα νομοθετικό πλαίσιο που είναι βασισμένο σε αναλογικά μέσα πόσο μάλλον όταν στα πλαίσια της ΕΕ έχουμε να κάνουμε με δεκάδες διαφορετικά νομοθετικά πλαίσια που μπορεί να είναι ή και να μην είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες ενός δικτυωμένου κόσμου. Συνεπώς θα ήταν χρήσιμο να έχουμε όσο το δυνατόν μια κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική σε σχέση με το copyright που όμως θα λαμβάνει υπόψιν τους περιορισμούς και δυνατότητες το νέων μέσων που έχουμε στην διάθεση μας.

Δύο αρκετά χρήσιμα εργαλεία που έχουν φτιαχτεί από διάφορες κοινότητες μπορείτε να βρείτε στο youcan.fixcopyright.eu, και στο copywrongs.eu. Προσωπικά προτίμησα το πρώτο καθώς καλύπτει όλες τις ερωτήσεις αν και δεν τις απάντησα όλες και παρέχει σχόλια από διάφορες ομάδες όπως το Copyright4Creativity και το project Wikimedia που ασχολείται μεταξύ άλλων με την Wikipedia (και όχι μόνο) καθώς και η ομάδα εργασίας του 30c3 έχει επισημάνει τις ερωτήσεις που έχει συμπεριλάβει στο Copywrongs.eu. Αν θέλετε να συμμετάσχετε ίσως αξίζει το κόπο να ρίξτε μια ματιά.

 


ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα 4

Liberte, Egalite, FraterniteΗ Γαλλική βουλή πριν λίγες ημέρες πέρασε νομοσχέδιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση και την Ερεύνα το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει πως η Δημόσια Υπηρεσία Ανώτατης Εκπαίδευσης θα παρέχει ψηφιακές υπηρεσίες και εκπαιδευτικές υποδομές στους χρήστες της  κατά προτεραιότητα χρήση του Ελεύθερου Λογισμικού.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι μια τέτοια απόφαση θέτει το ελεύθερο λογισμικό σε πλεονεκτική θέση έναντι του κλειστού λογισμικού και ως εκ τούτου δημιουργεί στρεβλώσεις στην αγορά. Μια απλοποιημένη προσέγγιση ίσως θα έδινε μια τέτοια εντύπωση αν όμως εξετάσει κανείς τις τέσσερις ελευθερίες  του ελεύθερου λογισμικού όχι ως αφαιρετικές έννοιες αλλά ως τεχνικά χαρακτηριστικά ενός προγράμματος είναι πιθανόν να οδηγηθεί σε διαφορετικά συμπεράσματα σχετικά με το αν θα πρέπει να υιοθετηθεί μια τέτοια πολιτική

Στο σημείο αυτό ίσως είναι χρήσιμο να θυμίσω για ποιες ελευθερίες μιλάμε:

  • χρήσης του προγράμματος για οποιοδήποτε σκοπό
  • μελέτης και τροποποίησης του προγράμματος
  • αντιγραφής του προγράμματος
  • βελτίωσης του προγράμματος και επανέκδοσης του προς το συμφέρων της κοινότητας των χρηστών

Ο συνδυασμός των παραπάνω μπορεί να εξασφαλίσει διαλειτουργικότητα, προσβασιμότητα και την ανεξαρτησία από τους προμηθευτές που χρειάζεται σ ένας μεγάλος οργανισμός όπως ένα κράτος σύμφωνα με τους υποστηρικτές της προτεραιότητας χρήσης ελεύθερου λογισμικού. Μάλιστα ο οργανισμός April που υποστηρίζει την χρήση ελεύθερου λογισμικού στην Γαλλία είχε προχωρήσει στην σύνταξη ενός κειμένου σύμφωνα με το οποίο η χρήση ελεύθερου λογισμικού κατά προτεραιότητα είναι συμβατή με το Ευρωπαϊκό δίκαιο.

Αλήθεια, εσάς πια είναι η άποψη σας; Θα σας έβρισκε σύμφωνους μια ανάλογη απόφαση στην χώρα που ζείτε;

 

 

 

 


“όταν οι πατέντες επιτίθεται… μέρος δεύτερο” η αμερικανική ραδιοφωνική εκπομπή This American Life επανεξετάζει το θέμα των πατεντών στις ΗΠΑ

bureaucracy kills innovationΔύο χρόνια πριν είχα γράψει για ένα επεισόδιο του This American Life  μια Αμερικανική εκπομπή είχα που παρακολουθώ αρκετά συχνά γιατί βρίσκω αρκετά ενδιαφέροντα θέματα για διάφορες πτυχές της Αμερικανικής καθημερινότητας συχνά άσχετες με τον χώρο της πληροφορικής αλλά πάντα ενδιαφέρουσες.

Η πρώτη εκπομπή είχε τίτλο “When Patents Attack” και νομίζω ότι αξίζει να την ακούσετε πριν προχωρήσετε (μάλιστα ο φίλος μου ο Κώστας Μουσαφείρης μετέφρασε την απομαγνηφώνηση στα Ελληνικά), πολλά έχουν αλλάξει από το καιρό της πρώτης εκπομπής και πολλά παραμένουν τα ίδια.  Ο κόσμος των επιχειρήσεων που ασχολούνται με την διαχείριση πατεντών είναι μυστικοπαθής. Αυτό δεν είναι κάποια ιδιαιτερότητα του κλάδου, πολλές επιχειρήσεις έχουν την τάση να κρατούν μυστικές κάποιες πληροφορίες από τους ανταγωνιστές τους και από το ευρύ κοινό, είναι συχνό και όχι απαραίτητα αθέμιτο όμως στην προκειμένη περίπτωση αφήνει αρκετά ερωτήματα αναπάντητα

Δύο χρόνια μετά οι ρεπόρτερ του This American Life μπαίνουν ξανά στο κόσμο των πατεντών με ένα επεισόδιο με τίτλο “When patents attack – part two” όμως αυτή την φορά καταφέρνουν να προχωρήσουν το ρεπορτάζ τους και να μας δώσουν μια, έστω φευγαλέα, ματιά στο πως οι εταιρείες που διαχειρίζονται τις πατέντες αλλά και ορισμένες φορές οι άνθρωποι που καταθέτουν τις πατέντες. Αν έχετε μια ωρίτσα χρόνο νομίζω ότι αξίζει να ακούσετε την εκπομπή μπορείτε μάλιστα να την κατεβάστε και σε κάποια συσκευή που αναπαράγει MP3 αν την κατεβάστε από εδώ.

Νομίζω ότι όταν κανείς κουβεντιάζει για το φαινόμενο των πατεντών στην έκταση και στον χαρακτήρα που έχει λάβει αυτή την στιγμή στις Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να είναι έτοιμος για σχεδόν σουρεαλιστικές καταστάσεις που προσωπικά μου χάρισαν αρκετό γέλιο δείχνουν όμως μια σοβαρή κατάσταση. Είμαι της άποψης ότι η ιδέα της πατέντας είναι ένα τελείως ξεχωριστώ πράγμα από αυτό που κατέληξε να είναι.

Βλέπετε επιστήμονες, και ακτιβιστές έχουν εξετάσει πόσο το παρών σύστημα πατεντών στις ΗΠΑ αυξάνει το ιδιωτικό και κοινωνικό τους κόστος και βλάπτει την ίδια την καινοτομία. Δυνητικά το σύστημα πατεντών στήθηκε για εξυπηρετεί το κοινό συμφέρων και τους ανθρώπους που πραγματικά καινοτομούν αλλά και να αποτελέσει ένα αποθετήριο από καινοτομίες, μέσα και κάτω από αυτό το πλαίσιο πρέπει να εξεταστεί αν και κατά πόσο το παρών σύστημα εξυπηρετεί τους στόχους αυτούς.

Το δεύτερο κομμάτι του When patents attack κλίνει επισημαίνοντας ότι πλέον σε πολλούς οικονομικούς τομείς στις ΗΠΑ και ειδικά στις εταιρείες ανάπτυξης λογισμικού υπάρχει η αίσθηση ότι σύντομα οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε αναπροσαρμογή του συστήματος πατεντών. Δεν έχουμε παρά να το δούμε και να δούμε πως και εμείς σε αυτή την ακτή του Ατλαντικού σκοπεύουμε να προσεγγίσουμε το σύστημα πατεντών στα πλαίσια ενός κοινού πανευρωπαϊκού συστήματος πατεντών.


ντοκιμαντέρ για τα εκτυπώσιμα όπλα 2

tumblr_meehain3Pt1rwpoc4Εδώ και λίγο καιρό είχα γράψει για την πρωτοβουλία δημιουργίας τρισδιάστατων ανοιχτού κώδικα πυροβόλων όπλων. Προσωπικά πρέπει να τονίσω ότι είμαι της άποψης ότι μπορεί κανείς να φτιάξει πολύ ενδιαφέροντα και χρήσιμα πράγματα με ένα 3d εκτυπωτή. Μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι ότι η Defence Distributed από ότι φαίνεται κατάφερε να αποκτήσει άδεια παραγωγής όπλων στις Ηνωμένες Πολιτείες (φωτό στο Facebook για επαλήθευση). Όπως πολύ σωστά είχε αναφέρει ένα αναγνώστης μου στο προηγούμενο σχετικό άρθρο μου σχετικά με τα εκτυπώσιμα όπλα ακόμη ήδη κάποιος με τις τεχνικές γνώσεις μπορεί να φτιάξει ένα όπλο σε ένα σιδηρουργείο (μάλιστα το BBC πρόσφατα είχε ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ σχετικά με τους Φιλιππινέζους παράνομους οπλουργούς) από την άλλη νομίζω ότι το μέλλον της 3D εκτύπωσης είναι αρκετά υποσχόμενο.

Εδώ και λίγες μέρες κινηματογραφιστές από το διαδικτυακό show Motherboard του Vice έκανε ένα μικρό video/ντοκιμαντέρ για τα εκτυπώσιμα όπλα που νομίζω ότι  αξίζει κάτι λιγότερο από 25 λεπτά από το χρόνο σας. Ρίξτε του μια ματιά.
(more…)


DRM στο Web; 1

_CHANBARΈνα από τα πλέον χρήσιμα χαρακτηριστικά του web είναι ότι είναι πως είναι ανοιχτό. Πολλοί μας παρουσίαζαν το internet ως κάτι σαν την τηλεόραση, μάλιστα τα Windows 98 στον Internet Explorer 4 είχαν ενσωματωμένη την λειτουργία των Active Channels στο desktop ώστε ο χρήστης να μπαίνει καν στην διαδικασία να ανοίξει τον browser του για να πλοηγηθεί στο Internet.

Τελικά το web θέλει να μείνει ανοιχτό έχει το τρόπο να το κάνει αργά η γρήγορα, η διάδοση του ανοιχτού λογισμικού στους servers, ο Firefox και αργότερα η KHTML και ο απόγονος της το WebKit (η μηχανή απεικόνισης που έχει το Chrome και ο Safari μεταξύ άλλων)  βοήθησαν το διαδίκτυο να παραμείνει ανοιχτό.

Αυτό το πνεύμα του ανοιχτού διαδικτύου έρχεται να θέσει η χρήση DRM (Digital Right Management) στο Web. Τι είναι όμως το DRM; Το DRM είναι μια σειρά τεχνολογιών που έχουν σαν στόχο το περιορισμό της χρήση περιεχομένου (πχ μια ταινία, ένα κομμάτι μουσικής, λογισμικό και άλλα). Αυτό δεν μου φαίνεται να συμβαδίζει πάρα πολύ με την δημιουργία ενός ανοιχτού διαδικτύου. Βλέπετε η HTML5 σε αντίθεση με το Flash και το πως Μicrosoft Silverlight δεν έχει DRM. Θα μου πείτε ότι ακόμη και το DRM που έχουν είναι συχνά υποτυπώδες (να ένας μικρός οδηγός βήμα-βήμα για το πως μπορείτε να κατεβάστε flash player video).

Έτσι λοιπόν η Google, η Microsoft και η Netflix πρότειναν λοιπόν την δημιουργία ενός νέου στάνταρ στον W3C (το W3C  ένα consortium εταιριών και οργανισμών που έχει σαν κύριο ρόλο του την δημιουργία standards στο web), με τίτλο HTMLMediaElement πρέπει εδώ να θυμίσουμε ότι αυτό που περιγράφεται είναι ένα API για να υλοποιηθεί το DRM χρειάζεται από την πλευρά του client δηλαδή από την πλευρά του browser και του λειτουργικού συστήματος η δυνατότητα να εκτελεί τις λειτουργίες DRM. Λογικά μια υλοποίηση από ένα πλήρως ανοιχτού κώδικα browser και λειτουργικού συστήματος του DRM δεν θα πρέπει να είναι εφικτή άρα θα “πάψει” η πρόσβαση σε κάποιους χρήστες που έχουν πχ τον Chromium σε Ubuntu, ή Firefox σε Fedora ή Midori σε Arch; Δεν μπορώ να απαντήσω η υλοποίηση του αν υπάρχει θα δείξει.

stack_overview

Αυτό που ξένισε πολύ κόσμο όπως ο Cory Doctorow και ο Glyn Moody είναι ότι το BBC  απάντησε στο εν λόγω κείμενο  όχι μόνο τονίζοντας την σημασία του DRM,  άσχετα αν είναι ένας δημόσιος οργανισμός (μην ξεχνάμε ότι το BBC είναι εταιρεία που είναι κερδοφόρα και πουλάει τα προγράμματα του, μάλιστα η ΕΡΤ παρέχει την δυνατότητα παρακολούθησης του BBC World News στην ψηφιακή της πλατφόρμα) υπενθυμίζοντάς μάλιστα ότι  αν το λειτουργικό σύστημα του χρήστη δεν υποστηρίζει το DRM και του επιτρέπει να streamάρει video από πχ το σαλόνι του στο υπνοδωμάτιο θα πρέπει να μην επιτρέπεται η αναπαραγωγή.

Και το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι το ΒΒC αναφέρει ότι ένας από τους κυρίους προβληματισμούς του με την HTML5 πως δεν επιθυμεί το περιεχόμενο του να μπορεί κάποιος να το μοιράσει σε σελίδες που έχουν παιδική πορνογραφία! Λυπάμαι αλλά το να χρησιμοποιείται η παιδική πορνογραφία ως δικαιολογία για να περάσουμε ένα DRM standard στο web,ένα standard που έχει στόχο κατά βάση να προστατεύσει το σημερινό μοντέλο διανομής εταιρειών διαχείρισης προσωπικά με ενόχλησε και μου φαίνεται σαν μια προσπάθεια να αλλάξει το ζήτημα συζήτησης σε κάτι που φυσικό είναι να καταδικάζουμε όλοι, αλλά είναι άσχετο με το DRM.

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ είμαι πολύ δύσπιστος. Το κείμενο αυτό έχει δεχθεί σοβαρή κριτική μέσα στο W3C, τόσο σε τεχνικό όσο και στις άλλες του προεκτάσεις. Ωστόσο δεν χρειάζεται ομοφωνία μέσα στο W3C για να γίνει στάνταρ κάτι αλλά ακόμη και αν γίνει κάτι στάνταρ δεν είναι δεσμευτικό να ακολουθείται από όλους. Είδωμεν.


Η φιλοσοφία του ελεύθερου λογισμικού 3

Athens - Ancient Agora: Temple of HephaestusΟ φίλος Δημήτρης Γλενταδάκης μου έστειλε ένα εξαιρετικό κείμενο το οποίο το μετέφρασε από το Framablog το οποίο νομίζω ότι όλοι οι αναγνώστες του elkosmas.gr που μιλούν Γαλλικά αξίζει να το διαβάζουν.  Το συγκεκριμένο άρθρο ειδικότερα με προβλημάτισε. Βλέπετε εδώ και χρόνια έχω ακούσει ανθρώπους να χαρακτηρίζουν το ελεύθερο λογισμικό είτε σαν μια “αντίδραση στα καπιταλιστικά μονοπώλια” και σαν “πόρο μου πρέπει να εκμεταλλεύονται προς όφελος τους οι εταιρείες“, τι από το δύο ισχύει. Για κάποιο λόγο δεν βλέπω γιατί πρέπει να ισχύει μόνο το ένα από τα δύο. Όσο και αν φαίνεται περίεργο μέσα από την Μανιχαϊστική λογική του “καλού” και του “κακού” που υιοθετούμε ορισμένες φορές ασυναίσθητα, τα πράγματα δεν είναι πάντα “μαύρα” ή “άσπρα” ούτε καν γκρι.

Πολλές φορές (ανάλογα με κέφια και το πόσο καφέ έχω πιεί) μπορεί να δώσω και εγώ βάρος στο ένα ή στο άλλο ζήτημα σχολιάζοντας. Έστω και χωρίς να το θέλω κάποιες φορές δεν δυνατό να τονίσει κανείς εξ’ ίσου όλες τις πτυχές ενός ζητήματος και παραδέχομαι ότι συχνά (αν και ειλικρινά προσπαθώ) σε δεύτερο χρόνο μπορώ να διακρίνω ότι μπορούσα κάποια πράγματα να τα προσεγγίσω διαφορετικά. Περπατώντας σε αυτήν την πολύ λεπτή ισορροπία συχνά έχω ακούσει χαρακτηρισμούς “καπιταλιστής”,”μαρξιστής”,”αριστερός”,”δεξιός” κ.ο.κ

Το κείμενο που ακολουθεί μεταφρασμένο από τον Δημήτρη, και με την προσθήκη του εξαιρετικού artwork του Framablog πάνω στην δουλειά του Jonathan Roberts από το Linux Format 194 έχει σαν σκοπό την δημιουργία μιας δημόσιας συζήτησης για την φιλοσοφία που χαρακτηρίζει το ελεύθερο λογισμικό. Για αυτό και με την ευκαιρία αυτού του δημόσιου διάλογου πρόσθεσα την φωτογραφία της Αγοράς της Αρχαίας Αθήνας (ΟΚ και γιατί το άρθρο αναφέρεται και στο Πλάτωνα αλλά περισσότερα θα διαβάστε παρακάτω).

 

(more…)


πως ο ανοιχτός κώδικας βοηθά στον ανταγωνισμό… η ματιά ενός μηχανικού

Επειδή κατά καιρούς έχω υποστηρίξει ότι το ανοιχτό λογισμικό είναι μια βιώσιμη λύση για μια εταιρεία έχω ακούσει πολύ συχνά την ειλικρινή ερώτηση: “Γιατί;”. Να τονίσω ότι δεν προτείνω μια εταιρεία η οργανισμός να χρησιμοποιεί αποκλειστικά ανοιχτού κώδικα λογισμικό. Αυτό που λέω είναι ότι το ανοιχτό λογισμικό και το ανοιχτό hardware τώρα τελευταία, οφείλουμε να τα εξετάζουμε και αυτά σαν βιώσιμες λύσεις για την εργασία μας και μάλιστα να μην παραβλέπουμε τα συγκριτικά τους οφέλη. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι όλοι οι οργανισμοί και εταιρείες θα θεωρήσουν ότι το ανοιχτό λογισμικό είναι η βέλτιστη λύση για τις ανάγκες τους.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εταιρείας υψηλής τεχνολογίας που χρησιμοποιεί ανοιχτό λογισμικό και ανοιχτό hardware στην φάση ανάπτυξης των προϊόντων της είναι η Harman, αν ασχολείστε έστω και λίγο με το χώρο του ήχου θα έχετε ακουστά μάρκες όπως η Becker, η JBL, η Studer και άλλες που ελέγχει. O Robert Scoble λοιπόν επισκέφθηκε τα γραφεία της Harman και είχε την τύχη να συζητήσει με τον Charles Sprinkle για το πως η Harman χρησιμοποιεί 3D εκτυπωτές, Arduino, και ανοιχτού κώδικα βιβλιοθήκες για να σχεδιάσει καλύτερα ηχεία γρηγορότερα από τους ανταγωνιστές της.

Παρακάτω ακολουθεί ένα βίντεο με έναν μηχανικό ενθουσιασμένο με την δουλειά του να περιγράφει πως χρησιμοποιεί αυτές τις τεχνολογίες στην δουλειά του, και μπορώ να πω ότι ακόμη και ως ερασιτέχνης νοιώθω πολύ τυχερός που μπορώ να πηγαίνω στο τοπικό hackerspace για να χρησιμοποιήσω δια χειρός κάποιες από αυτές τις τεχνολογίες.

(more…)


η ελεύθερη κουλτούρα της μόδας και η μοδίστρα της γειτονίας 8

Sewing machineΠριν λίγες μέρες ο φίλος αναγνώστης του elkosmas.gr Δημήτρης Γλενταδάκης μου έστειλε ένα email σχετικά με την ομιλία της κυρίας Johanna Blackley για την ελεύθερη κουλτούρα της μόδας την οποία μπορείτε να δείτε παρακάτω. Βλέπετε στην βιομηχανία της μόδας δεν υπάρχει copyright ή πατέντα στο σχέδιο ενός ρούχου… η προστασία στην βιομηχανία της μόδας περιορίζεται στο εμπορικό σήμα και η πραγματικότητα είναι πως οι ίδια η βιομηχανία εκμεταλλεύτηκε αυτήν ακριβώς την ιδιαιτερότητα, ότι μπορούσε κανείς να αντιγράψει να βελτιώσει και να μετατρέψει τα ρούχα κατά το δοκούν, γιατί θεωρούνται χρηστικά αντικείμενα.

p i n c u s h i o nΌμως πέραν από τα σημαντικά σίγουρα οικονομικά μεγέθη υπάρχει μια πτυχή της ιστορίας που δεν ανέπτυξε η κυρία Blackley στην ομιλία της, την οποία τυχαίνει να έχω ζήσει στο άμεσο περιβάλλων μου, αυτή της συνοικιακής μοδίστρας. Με λίγες πρώτες ύλες, μια ραπτομηχανή και μπόλικο ταλέντο μια μοδίστρα μπορούσε να δημιουργήσει μια τεράστια γκάμα πραγμάτων που έμοιαζαν πολύ με ρούχα μεγάλων σχεδιαστών κάνοντας μετατροπές είτε από στιλιστική άποψη, είτε για την ευκολία τους είτε γιατί έτσι εξυπηρετούσαν τα σενάρια χρήσης του πελατολογίου τους.

Και μπορεί όντως τα σχέδια των ενδυμάτων να μην ήταν συχνά αντικείμενο πατεντών όμως ακόμη και αυτή η βιομηχανία πέρασε την κρίση των πατεντών της.  Η αλήθεια είναι ότι γύρω στα 1850 η βιομηχανία της μόδας και ειδικότερα ένα από τα πλέον βασικά μέσα παραγωγής της, η ραπτομηχανή  υπήρξε αντικείμενο του πρώτου μεγάλου “πολέμου πατεντών” εφάμιλλου σε μέγεθος με τον σύγχρονο πόλεμο πατεντών που μαίνεται σε διάφορα μέτωπα.

Μπορούμε τελικά να πάρουμε μαθήματα από την βιομηχανία της μόδας; Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να δούμε την ιστορία και να εξετάσουμε την σημερινή πραγματικότητα. Όπως θα δείτε από το βίντεο που ακολουθεί ακόμη και όταν ο προστατευτισμός του copyright και των πατεντών δεν υπάρχει η καινοτομία και η κερδοφορία είναι υπαρκτές. Από την άλλη και αυτό πρέπει να το υπενθυμίσουμε ότι ακόμη και ο πόλεμος των ραπτομηχανών ουσιαστικά τέλειωσε με την δημιουργία ενός κοινού αποθετηρίου πατεντών μεταξύ των κατασκευαστών ραπτομηχανών.

Δεν ξέρω αν ποτέ φτάσουμε να δούμε και άλλους τομείς της τεχνολογικής μας οικονομίας με την ίδια οπτική που βλέπουμε την βιομηχανία της μόδας, όμως όπως εκ των πραγμάτων χρειαζόμαστε φθηνή πρόσβαση σε ρούχα, και μέχρι ενός σημείου την έχουμε εξασφαλίσει, όσο η δραστηριότητες μας εξαρτώνται όλο και περισσότερο σε τεχνολογικές υποδομές θα υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη αυτές οι υποδομές να είναι προσβάσιμες σε μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού.  Μπορεί την θέση της μοδίστρας της γειτονίας να την έχει η web designer του χωριού ή ο embedded developer της πόλης αλλά ίσως αυτή η εποχή είναι πολύ ποιο κοντά από ότι θέλουμε να πιστεύουμε… αν δεν έχει ήδη έρθει.

Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά στο βίντεο (με Ελληνικούς υπότιτλους) που ακολουθεί. (more…)


το ανοιχτού κώδικα υλικό… σύμφωνα με τους δημιουργούς του

Δεν είναι η πρώτη φορά που σε αυτό το blog αναφέρομαι σε ανοιχτού κώδικα hardware, (χαρακτηριστικά παράδειγμα ενός τέτοιο υλικού είναι το Lasersaur και το printbot ενώ έχει αποτελέσει την βάση του hardware της ανοιχτού κώδικα αγροτεχνολογίας). Για τις ανάγκες της κοινότητας του ανοιχτού hardware έχει συσταθεί ένας νέος οργανισμός το Open Source Hardware Association ή OSHWA.

Μεταξύ άλλων ο νέος αυτός οργανισμός ήρθε σε συμφωνά με το OSI, το Open Source Initiative για τη χρήση του λογότυπου του ανοιχτού hardware που μέχρι πρόσφατα ήταν ανεπίσημο, και έμοιαζε πολύ με το λογότυπο του OSI. Ένας από τους ρόλους του OSHWA είναι η ενημέρωση του κοινού για το τι είναι το υλικό ανοιχτού κώδικα.

Το βίντεο που ακολουθεί περιγράφει το τι είναι υλικό ανοιχτού κώδικα, μαζί με ένα παλαιότερο βίντεο από το EEVblog που είχα δημοσιεύσει παλιότερα νομίζω ότι είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξηγήστε σε γενικές γραμμές σε κάποιον που δεν έχει άμεση σχέση με το αντικείμενο τί είναι hardware ανοιχτού κώδικα.

(more…)


το μέλλον επιφυλάσσει πολιτική μέσω Git;

Linus Torvalds - Linuxcon2011Το Git μπορεί να το έχετε ακουστά ως ένα κατανεμημένο σύστημα διαχείρισης κώδικα το οποίο ανέπτυξε ο Linus Torvalds για να καλύψει τις ανάγκες της ανάπτυξης του πυρήνα του Linux. Σήμερα στο Git βασίζονται πάρα πολλές επιχειρήσεις και project ανοιχτού κώδικα για τις ανάγκες τους. Ενώ έχουν στηθεί εταιρείες που το παρέχουν ως υπηρεσία όπως το GitHub,το Bitbucket, το Google Code και το Sourceforge.

Μια εναλλακτική χρήση του Git που προσωπικά βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα είναι η χρήση του από τον χρήστη του GitHub Stefan Wehrmeyer  o όποιος έφτιαξε μια σειρά από script-άκια σε python τα όποια έχουν σαν σκοπό την δημιουργία και συντήρηση ενός αποθετηρίου στο σύστημα Git με όλη την νομοθεσία της Γερμανικής ομοσπονδίας.

 

Αν ήταν κάτι που γίνεται μόνο στην Γερμανία θα έλεγα ότι είναι μια ιδιαιτερότητα τον Γερμανών, δεν είναι όμως ακριβώς έτσι. Βλέπετε ανάλογα αποθετήρια έχουν φτιάξει χρήστες του GitHub για την Πολιτεία Utah. Ενώ η Γερουσία της Πολιτείας της Νέας Υόρκης όχι μόνο έχει online όλη την νομοθεσία της Πολιτείας αλλά έχει ανεβάσει ολόκληρο το software που χρησιμοποιεί στο λογαριασμό της στο GitHub.

Προσωπικά αν και ποτέ δεν θα πω ότι online εργαλεία όπως το Git, αλλά και συστήματα όπως τα Wiki’s, φόρουμ, και συστήματα επίλυσης Bug όπως το Bugzilla είναι πανάκεια σίγουρα όταν υπάρχει όρεξη για δουλεία μπορούν (υπό συνθήκες) να αυξήσουν την παραγωγικότητα μιας ομάδας. Στο βίντεο που ακολουθεί ο Clay Shirky αναπτύσσει μια αρκετά ενδιαφέρουσα επιχειρηματολογία για το πως οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να υιοθετήσουν την προσέγγιση του ανοιχτού λογισμικού στην λειτουργία τους.

Προσωπικά μου φαίνεται δύσκολο στην Ελλάδα του σήμερα να δω στην πράξη κάτι τέτοιο, κυρίως γιατί οι προτεραιότητες μας είναι πολύ διαφορετικές στην παρούσα φάση δεν ξέρω αν θα είναι στο μέλλον αλλά νομίζω ότι κάποια πράγματα ίσως να αποτελούν κοινή πρακτική στο μέλλον για πολλά κράτη ακόμη και για την Ελλάδα. Πέραν από τις επίσημες κρατικές οντότητες θα μπορούσαμε να δούμε πρωτοβουλίες όπως αυτή του Stefan στην χώρα μας; Δεν ξέρω αν είναι εφικτό σίγουρα όμως θα ήταν ενδιαφέρων.

(more…)


Disney και ανοιχτό λογισμικό 2

Εδώ και λίγο καιρό κυκλοφορεί ένα βίντεο με σκηνές από την εφηβική σειρά της Disney Shake It Up (προβάλεται και στην  που σύμφωνα με πολλούς σχολιαστές  όπως το Gizmodo αναφέρουν ότι στο νideo που ο εικονιζόμενος πιτσιρικάς που φέρεται ως ο σχετικός με τους υπολογιστές της παρέας λέει:

“Χρησιμοποίησες ανοιχτό πηγαίο κώδικα για να γλιτώσεις χρόνο, και ο ιός ήταν κρυμμένος σε αυτό;”

“Λάθος του πρωτάρη”

Μάλιστα για να μην λέτε ότι τα βγάζω από το μυαλό μου (αν δεν έχει κατέβει μέχρι ανέβει στο blog αυτό το άρθρο) δείτε παρακάτω το video.

(more…)


οικονομολόγοι “ενάντια στην πνευματική ιδιοκτησία” 4

Day 6/365 : When I was happy to hold all this moneyΠολύ συχνά έχω ακούσει άτομα που υποστηρίζουν τα πνευματικά δικαιώματα και τον συμβατικό τρόπο που τα διαχειρίζονται διάφοροι οργανισμοί. Συχνά η παραδοσιακή προσέγγιση των πνευματικών δικαιωμάτων προβάλλεται ως η μοναδική μέθοδος δημιουργίας. Όμως στην πραγματικότητα πρέπει πάντα να υπενθυμίζουμε ότι η πνευματική ιδιοκτησία είναι ένα προσωρινό μονοπώλιο που παρέχει το κράτος σε κάποιον που δημιουργεί ένα έργο.

Ο Michele Boldrin και ο David Levine και οι δύο τους καθηγητές οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Washington, μεταξύ άλλω έγραψαν μια μελέτη κάτι παραπάνω από 320 σελίδες  με τίτλο Against Intellectual Property, μάλιστα μπορείτε να την κατεβάστε σε pdf από εδώ, ή αν προτιμάτε την έκδοση σε χαρτί να την αγοράστε μέσω Amazon.

Το κείμενο αν και πραγματεύεται σοβαρά οικονομικά και νομικά ζητήματα είναι ιδιαίτερα ευχάριστο στην ανάγνωση και πιστεύω ότι αν βρείτε ποτέ χρόνο αξίζει να το μελετήστε. Νομίζω ότι καθώς διαβάζετε το κείμενο νομίζω ότι θα δείτε πολλά πράγματα σχετικά με την πνευματική ιδιοκτησία. Προσωπικά πιστεύω ότι το σύστημα διαχείρισης πνευματικής ιδιοκτησίας, χρειάζεται ριζικές αλλαγές στην λειτουργία και τον έλεγχο των γραφείων πατεντών αλλά των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων. Όσο δεν εξετάζουμε τις απαραίτητες αλλαγές που πρέπει να γίνουν τόσο οι αρνητικές πλευρές της εφαρμογής των πνευματικών δικαιωμάτων θα γίνονται οξύτερες και εντονότερες


Μια φορά και έναν καιρό ήταν… τα πνευματικά δικαιώματα 2

Old book #1Πραγματικά εκτιμώ τον κύριο Τριβιζά. Μεγάλωσα με τα παραμύθια του και ένα κομμάτι του ανθρώπου που γράφει αυτές της γραμμές επηρεάστηκε από τα παραμύθια του. Πριν από αρκετές μέρες ο κύριος Τριβιζάς έγραφε στην εφημερίδα Τα Νέα ένα άρθρο σχετικά με την επ’ αόριστο αδειοδότηση έργων που σχετίζονται με τον Πίτερ Παν στο ίδρυμα του Great Ormond Street Hospital. Ο κύριος Τριβιζάς αν κατάλαβα καλά προτείνει στο άρθρο του το copyright όταν εκπνέει το copyright τα χρήματα τα ποσοστά των συγγραφικών δικαιωμάτων να αφιερώνονται από κει και πέρα σε παιδικά νοσοκομεία, ιδρύματα και παρόμοιους σκοπούς. Ποίο συγκεκριμένα

“όταν εκπνέει η περίοδος προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας των βιβλίων για τους κληρονόμους, τα ποσοστά των συγγραφικών δικαιωμάτων να αφιερώνονται από εκεί και πέρα σε παιδικά νοσοκομεία, ιδρύματα ή παρόμοιους σκοπούς, κάτι που και τον κρατικό προϋπολογισμό δεν θα επιβαρύνει και ανεκτίμητη βοήθεια θα προσφέρει; “

Όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά που πρέπει να εξετάσουμε. Τα δικαιώματα του Πίτερ Παν δόθηκαν ως κληροδότημα του κυρίου Barrie στο ίδρυμα του GOSH ως νόμιμο κληρονόμο του. Ο κύριος Τριβιζάς στο άρθρο του προτείνει τα πνευματικά δικαιώματα να μεταβιβάζονται σε παιδικά νοσοκομεία, ιδρύματα ή παρόμοιους σκοπούς. Θα περίμενε κανείς ως εργαζόμενος σε νοσοκομείο στο κέντρο της Αθήνας και ως υγειονομικός να στηρίξω μια τέτοια άποψη. Δυστυχώς είναι κάτι που δεν μπορώ να κάνω.

Βλέπετε, δεν μου πήρε πολύ ώρα να ψαχουλέψω τα βιβλία της βιβλιοθήκης μου. Διαπίστωσα ότι πολλά από τα βιβλία αυτά δεν έχουν κανένα copyright αλλά αποτελούν βασικά αναγνώσματα για εμένα αλλά όχι μόνο εμένα αλλά για πολλούς συνανθρώπους μας. Και πλέον αυτά τα βιβλία μπορούν σε κλάσματα δευτερολέπτων να φτάσουν στα παιδιά μας με ελάχιστο κόστος, και το όφελος της κοινωνίας; Δεν μου είναι δύσκολο να φανταστώ την κοινωνία να ωφελείται όταν ένας άνθρωπος έχει την τύχη να διαβάσει Παπαδιαμάντη και Ροίδη… δεν μου είναι δύσκολο να φανταστώ την κοινωνία να επωφελείται διαβάζοντας Τριβιζά, ίσως πολύ περισσότερο από τα λίγα σεντς (άντε λίγα ευρώ) που βγάζει από τα δικαιώματα ο ίδιος ο δημιουργός ή κληρονόμοι του.

Όμως όπως και τα παραμύθια του κυρίου Τριβιζά έτσι και αυτή η ιστορία δεν μπορεί να μας αφήσει χωρίς μαθήματα…

Πρέπει να πάρουμε λοιπόν μια τολμηρή απόφαση, την απόφαση που πήρε ο κύριος Barrie για την ακρίβεια την απόφαση που θα έπαιρνε ο κύριος Barrie προς όφελος όλων των παιδιών, υγιών και μη. Να δώσουμε ως κληροδότημα τα δικαιώματα των δημιουργιών μας όχι στους φυσικούς κληρονόμους μας αλλά σε κοινωφελή ιδρύματα και αν πιστεύουμε ότι αυτά που έχουμε μπορούν να ωφελήσουν τους συνανθρώπους μας μπορούμε να θέσουμε και ως όρο την χρήση την άδειας Creative Commons BY-NC-SA 3.0 και τα οικονομικά οφέλη από πιθανή εμπορική χρήση να πηγαίνουν για τις ανάγκες του ιδρύματος που κληροδοτείται.

Ίσως το σκεπτικό μου είναι κάπως παιδαριώδες, αλλά πιστεύω ότι πραγματικά μπορεί να προσφέρει κάτι στην κοινωνία.


ανοιχτού κώδικα όπλα που εκτυπώνονται με 3D εκτυπωτές 9

Ήταν αναπόφευκτο να γίνει; Δεν το γνωρίζω όμως αν έχετε δει το επεισόδιο Death Wish του Star Trek Voyager αλλά οι υπολογιστές που ελέγχουν τους replicators στο Star Trek δεν επιτρέπουν την δημιουργία δηλητηρίων ή όπλων. Μπορεί η τεχνολογία των 3D εκτυπωτών να μην φτάνει τους replicators του Voyager. Ίσως όμως αυτό να είναι αρκετό, βλέπετε μια ομάδα ανθρώπων επιδιώκει την δημιουργία όπλων χρησιμοποιώντας 3D εκτυπωτές.

Αν τώρα είστε έτοιμοι να πείτε ότι αυτό είναι αδύνατον και πως δεν μπορεί να φτιάξει κανείς όπλο από πλαστικό θα βρεθείτε προ εκπλήξεως. Αν πιάστε ένα όπλο στα χέρια σας θα δείτε ότι με λίγες κινήσεις μπορείτε να το διαλύσετε σε πολλά μικρά κομμάτια για να το καθαρίσετε, να το λαδώστε και  ότι κάνουν τα όπλα. Βλέπετε το σημαντικό κομμάτι ενός όπλου, είναι το κλείστρο, χωρίς αυτό το κομμάτι είναι ένα μάτσο ανταλλακτικά που δεν ελέγχονται ούτε έχουν αριθμό σειράς (σε αντίθεση με το κλείστρο). Ουσιαστικά το κλείστρο ενός όπλου είναι το ελεγχόμενο κομμάτι του. Όταν κάποιος έβγαλε  κλείστρο για ένα AR-15 (μοιάζει πολύ με το M16) τα πράγματα αν και μοιάζουν κάπως στα όρια της νομιμότητας στην πραγματικότητα τουλάχιστον σε κάποιες από τις πολιτείες των ΗΠΑ αυτό δεν είναι παράνομο αρκεί ο κάτοχος να μην πουλήσει ποτέ αυτό που εκτύπωσε σε κάποιον, ωστόσο σε κάποιες άλλες οποιοδήποτε όπλο χωρίς αριθμό σειράς είναι παράνομο (φαντάζομαι ότι στην χώρα μας μάλλον θα θεωρείτο παράνομο). Λίγο μετά από αυτό θα μπορούσε κανείς να εκτυπώσει ένα γεμιστήρα. Μάλιστα το Popular Science αναφέρει ότι ένα άλλο σχέδιο με ενισχυμένο κλείστρο δοκιμάστηκε με επιτυχία και έριξε όχι μια σφαίρα αλλά 200 χωρίς πρόβλημα.

Και εκεί που λες ότι εντάξει, δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα καθώς μια ομάδα η Defense Distributed επιθυμεί να δημιουργήσει πιστόλια ανοιχτού κώδικα το πρώτο σκοπεύει να είναι ένα εκπαιδευτικό όπλο που δεν θα έχει κινητά μέρη αλλά θα βασίζεται σε ηλεκτρονικά (?) το δεύτερο είναι ένα όπλο με κινητά μέρη που θα μπορεί να εκτυπωθεί από ένα RepRap!

Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη νομίζω ότι τα όπλα απαιτούν ένα σημαντικό υπόβαθρο γνώσεων για την ασφαλή τους χρήση τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο, επειδή προσωπικά δεν γνωρίζω που μπορεί κανείς να λάβει τέτοια εκπαίδευση στην Ελλάδα ως πολίτης αν και υποθέτω ότι υπάρχουν σκοπευτικοί όμιλοι που ασχολούνται με το χρήση όπλων ως άθλημα.

Αν με την ιδέα ανοιχτού κώδικα πιστολιών που μπορεί κανείς να τα εκτυπώσει με ένα οικιακό 3D εκτυπωτή ένοιωσα σχετικά άβολα όταν είδα το βιντεο της πρωτοβουλίας  προσωπικά ένοιωσα λίγο περισσότερο άβολα.

Θα ήθελα αν έχετε το χρόνο να δείτε το βίντεο παρακάτω που παρουσιάζει το project και θα χαρώ να διαβάσω τα σχόλια σας γιατί οφείλω να ομολογήσω ότι με έχει προβληματίσει αρκετά.

(more…)


Μελέτη του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας για το ανοιχτό λογισμικό στις Ένοπλες Δυνάμεις 2

Staff Pre-Combat ChecksΚαταλαβαίνω ότι πολύ από εσάς μάλλον αισθάνονται τουλάχιστον άβολα στην αναφορά και μόνο του Υπουργείου Αμύνης των ΗΠΑ και αρκετοί που αισθάνονται άβολα στην αναφορά σε οποιοδήποτε οργανισμό φέρει όπλα. Ο οργανισμός αυτός ειδικά στις ΗΠΑ, αποτελεί σημαντικότατο παράγοντα αυτό που κάποιοι βλέπουν ως την ραχοκοκαλιά της Αμερικάνικης ισχύος, την δυνατότητα της να προβάλει σημαντική στρατιωτική ισχύ σε περισσότερα του ενός μέρη του κόσμου.

Ανεξάρτητα από αν συμφωνεί κανείς είναι προφανές ότι το υπουργείο άμυνας των ΗΠΑ είναι ένας πολύ μεγάλος οργανισμός, για την ακρίβεια έχει περίπου 718000  σε πολιτικό προσωπικό, 1418000 εν ενεργεία στρατιωτικό προσωπικό και κάτι παραπάνω από 1100000 σε εφεδρεία και ο προϋπολογισμός του υπολογίζεται γύρω στα 550 δισεκατομμύρια δολάρια (είναι όσα χρωστάει η Ελλάδα μαζί με όσα βγάζει μέσα σε ένα χρόνο).

Λίγες ημέρες πριν, βρήκα στο site της Chief Information Officer του Department of Defence (ναι δεν έχουν μόνο οι πολυεθνικές από ότι φαίνεται) αν και οι περισσότερες αναφορές που βρήκα θα έλεγα ότι για διαδικτυακά δεδομένα και για τα δεδομένα της ταχύτητας με την οποία αναπτύσσεται το ελεύθερο λογισμικό θα έλεγα ότι είναι κάπως πεπαλαιωμένες διαπίστωσα ένα σημαντικό ενδιαφέρων στο ελεύθερο λογισμικό και λογισμικό ανοιχτού κώδικα από την πλευρά του Αμερικανικού Υπουργείου Αμύνης ήδη από το 2003, πολύ πριν ο όρος open source γίνει ευρύτερα διαδεδομένος.

arizonaΩστόσο ένα κείμενο ήταν αρκετά ενδιαφέρον και εκτενές που νομίζω ότι άξιζε να του ρίξω μια ματιά. Το κείμενο είχε το τίτλο Open Source Development – Lessons and best practices for military software και είχε αρχική ημερομηνία δημοσίευσης τον Ιανουάριο του 2011 σε επιστημονικό περιοδικό και δημοσιεύτηκε στο site της CIO του DoD τον Μάιο του ίδιου έτους. Οφείλω να ομολογήσω ότι όταν πρωτοάνοιξα το pdf δεν περίμενα να διαβάσω κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, για την ακρίβεια πίστευα ότι μάλλον απλά θα έστελνα ένα link σε δύο-τρία άτομα που γνωρίζω και εργάζονται στις Ένοπλες Δυνάμεις. Όμως βιάστηκα  γιατί όταν άρχισα να διαβάζω τα περιεχόμενα του κειμένου πείστηκα ότι πρόκειται για πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα.

Αν και σαφώς το κείμενο έρχεται για να καλύψει τις ανάγκες του DoD και να δώσει μερικές βασικές αρχές λειτουργίας και μια βασική μεθοδολογία εργασίας ωστόσο είναι νομίζω αρκετά ενδιαφέρουσα η φρασεολογία του κειμένου, ποιο συγκεκριμένα θα σταθώ σε μια παράγραφο στην πρώτη σελίδα του κυρίως κειμένου την οποία θα μεταφράσω πάρα μα πάρα πολύ ελεύθερα.

“Φανταστείτε μόνο ο κατασκευαστής ενός όπλου να επιτρεπόταν να καθαρίσει, να διορθώσει, να τροποποιήσει και να βελτιώσει το όπλο αυτό. Οι ένοπλες δυνάμεις συχνά βρίσκονται στην θέση αυτή με χρηματοδοτημένο από τους φορολογούμενους λογισμικό που έχουν αναπτύξει οι προμηθευτές τους, προμηθευτές που έχουν το μονοπώλιο στην γνώση του συστήματος λειτουργίας αμυντικού λογισμικού και στον έλεγχο του πηγαίου κώδικα του. Αυτή η κατάσταση είναι ιδανική μόνο για τον προμηθευτή αλλά συνδράμει στην κυβερνητική αναποτελεσματικότητα, μειώνει της ευκαιρίες για την βιομηχανική βάση, περιορίζει σοβαρά τον ανταγωνισμό για τις αναβαθμίσεις λογισμικού, εξαντλεί πόρους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικότερα και σπαταλά χρήματα των φορολογουμένων.”

Αν τα παραπάνω ισχύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες φανταστείτε ότι στην χώρα μας αλλά και σε χώρες που επικρατούν ανάλογες συνθήκες ορισμένα από τα στοιχεία αυτά είναι ακόμη περισσότερο οξυμένα. Θα μπορούσε μια χώρα σαν την Ελλάδα να αναπτυχθεί λογισμικό αμυντικών εφαρμογών ανοιχτού κώδικα; Φυσικά, άλλωστε όλες οι ανάγκες λογισμικού στις ένοπλες δυνάμεις δεν είναι αυστηρά λογισμικό για πχ το firmware του τελευταίας γενιάς πυραύλου. Μπορεί να είναι από λογισμικό γενικής χρήσης (από τα βασικά όπως ένα λειτουργικό σύστημα) μέχρι λογισμικό που κανένας δεν μπορεί να έχει ιδέα για ποιο λόγο μπορεί να χρησιμοποιείται.

Σίγουρα το λογισμικό ανοιχτού κώδικα δεν μπορεί να είναι πανάκεια για όλες τις ανάγκες αλλά από την άλλη δεν μπορεί να αποκλείεται ως επιλογή, ελπίζω στο μέλλον να δούμε αντίστοιχες πρωτοβουλίες και από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Σε αυτές, οφείλω να ομολογήσω ότι έχω δει αρκετά ανοιχτόμυαλους ανθρώπους που μπορούν να κατανοήσουν τις νέες τεχνολογίες και τις χρησιμοποιούν σε τακτική βάση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το DoD ασχολείται με την ανάπτυξη λογισμικού ανοιχτού κώδικα, είναι χαρακτηριστικό ότι το Δεκέμβριο του 2010 έγραφα για ότι το DoD έχει αναπτύξει δική του διανομή Linux για να εξασφαλίσει την ασφάλεια στις επικοινωνίες του. Νομίζω ότι η χρήση ελεύθερου λογισμικού και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και υλικού ανοιχτού κώδικα θα μπορούσε να είναι μια βιώσιμη λύση.

 

 


Πως να κεφαλαιοποιήστε και να προσαρμοστείτε σε πρακτικές ανοιχτού κώδικα για υλικά αγαθά 1

Εδώ και λίγες ώρες διάβασα ένα εξαιρετικό κείμενο με τίτλο “Open Design Consulting – How to capitalize on and adapt on open source practices for tangible products”. Το κείμενο αποτελεί την βάση για M.Sc διατριβή στο Management Engineering στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Δανίας, στο τμήμα του Management Engineering για τους Ásta S. Fjeldsted και Guðrún Aðalsteinsdóttir .

Σύμφωνα με τους δημιουργούς της η μελέτη έχει σαν στόχο να μια θεμελιώδη θεωρία και πρακτικές για την δημιουργία πρακτικών ανοιχτού κώδικα για υλικά αγαθά. Στόχος του κειμένου είναι δημιουργία κάποιων βασικών ορισμών για τις πρακτικές αυτές καθώς και σύλληψη επιχειρηματικών μοντέλων βάση αυτών τον πρακτικών αναγνωρίζοντας τα βασικά στοιχεία που χρειάζεται για να πετύχει ένα τέτοιο επιχειρηματικό μοντέλο. Στην συνέχεια οι συγγραφείς προτείνουν ένα οδηγό έξι σημείων για την δημιουργία ενός βιώσιμου μοντέλου.

Ομολογώ ότι το κείμενο είναι ιδιαίτερα προσεγμένο, γενικότερα το ανοιχτό design υλικών αντικειμένων, είτε πρόκειται για ηλεκτρονικά, είτε για μηχανολογικά αντικείμενα είναι κάτι νέο, περισσότερες και ακόμη πιο σύνθετες διεπιστημονικές μελέτες μπορούν να γίνουν στο αντικείμενο. Από την άλλη νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να δούμε ελληνικές επιχειρήσεις, καινούριες ή παλαιότερες, να εντάσσουν το ανοιχτό design στο επιχειρηματικό τους μοντέλο.  Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας πετυχημένης εταιρείας ανοιχτού hardware είναι το Arduino από την γειτονική Ιταλία (ομιλία ενός από τους δημιουργούς μπορείτε να δείτε εδώ), γιατί όχι και στην χώρα μας;

Νομίζω ότι αξίζει να διαβάστε το κείμενο, ειδικά αν έχετε γνώσεις διοίκησης. Το κείμενο μπορείτε να το διαβάστε στο Issu παρακάτω ή να το κατεβάστε από το εδώ. Περισσότερα θα βρείτε στο site του κειμένου

(more…)


Cory Doctorow: ο επερχόμενος πόλεμος ενάντια στους υπολογιστές γενικής χρήσης 1

Cory DoctorowΛίγες ημέρες πριν κατάλαβα ότι αυτό το άρθρο που διαβάζετε αν και σκόπευα να το δημοσιεύσω πριν πολύ καιρό, από ότι φαίνεται το παρέλειψα και νομίζω ότι είναι καιρός να επανορθώσω. Φαντάζομαι ότι οι πλέον ψαγμένοι αναγνώστες μου ήδη έχουν δει την ομιλία απλά θα ήθελα την άποψη τους.

Για όσους δεν τον γνωρίζουν ο Cory Doctorow είναι blogger, δημοσιογράφος και συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας ενώ είναι ένας από τους συντάκτες του ιδιαίτερα ενδιαφέροντος blog Boing Boing. Τα περισσότερα βιβλία του Doctorow είναι διαθέσιμα στο site του κάτω από άδειες Creative Commons.  Στο βίντεο που ακολουθεί ο Cory Doctorow δίνει μια εξαιρετική ομιλία στο Chaos Communication Congress που έγινε τα τέλη του 2011 σχετικά με τον επερχόμενο πόλεμο ενάντια στους υπολογιστές γενικής χρήσης.

Από τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας ο Cory Doctorow βλέπει μια τάση περιορισμού των δυνατοτήτων ενός υπολογιστή. όσο ποιο μαζικό φαίνεται να γίνεται ως εργαλείο. Προσωπικά αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι από την μια τα περιθώρια κέρδους των εταιριών κατασκευής υπολογιστών έχουν μειωθεί δραματικά όσο περισσότερο οι υπολογιστές από ένα επιστημονικό εργαλείο γίνονται ένα μαζικό καταναλωτικό αγαθό. Από την άλλη ακριβώς λόγο της ψηφιοποίησης των μέσων διανομής οι εταιρείες που διαχειρίζονται καλλιτεχνικά έργα όπως μουσική και ταινίες έχουν τεράστια περιθώρια κέρδους μια και δεν έχουν τους φυσικούς περιορισμούς που είχαν με τις αναλογικές τεχνολογίες.

Δυστυχώς ή ευτυχώς  αυτός που έχει τα χρήματα έχει και την δυνατότητα να επηρεάζει πολιτικούς αλλά και στελέχη της βιομηχανίας hardware καθώς και τις εταιρείες πληροφορικής. Βάση αυτής της λογικής οι εταιρείες που παράγουν περιεχόμενο (και όχι τόσο οι ίδιοι οι καλλιτέχνες) έχουν την δυνατότητα να διαμορφώσουν το υπολογιστικό περιβάλλον αρκετά ώστε να αυξάνουν στο μέγιστο τα κέρδη τους. Όμως αυτή θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι μια κάπως γραμμική προσέγγιση κατανόησης σε ενός  γραμμικού προβλήματος.  Πιστεύω ότι από την μια ως καταναλωτές και ως πολίτες αλλά και ως άνθρωποι που πειραματίζονται με τις νέες τεχνολογίες  οφείλουμε να κατανοήσουμε το πρόβλημα, και να λαμβάνουμε το πρόβλημα υπόψιν μας ως καταναλωτές και πολίτες.

Αν θέλετε ρίξτε παρακάτω μια ματιά στο video με την εν λόγω ομιλία

(more…)


το MuseΟpen γιορτάζει τα δύο του χρόνια 2

Concert ORCJ @ PuteauxΞέρω ότι αρκετοί αναγνώστες του elkosmas.gr ευχαριστήθηκαν ιδιαίτερα τις ανοιχτές παραλλαγές Γκόλντμπεργκ για τις οποίες είχα γράψει στα τέλη του Μαΐου, πριν από δύο χρόνια όμως είχα αναφερθεί σε μια πολύ περισσότερο φιλόδοξη προσπάθεια, το MuseOpen. To MuseOpen είχε σαν στόχο να συγκεντρώσει έργα μεγάλων συνθετών κλασσικής μουσικής, όπως τα ερμηνεύουν διάφορες ορχήστρες και πλέον δύο χρόνια μετά κατάφερε να έχει μια αρκετά εκτεταμένη συλλογή, από την άλλη μέσα στα δύο αυτά χρόνια συγκεντρώθηκε ένα αρκετά σημαντικό πόσο ώστε να γίνουν καταγραφές που σηματοδοτούν τα δύο χρόνια  από ορχήστρα που έχει οργανωθεί και καταγραφεί από το ίδιο το MuseOpen

Συγκριτικά με τις ανοιχτές παραλλαγές Γκόλντμπεργκ θα έλεγα η ποιότητα των ηχογραφήσεων ίσως σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χαρακτηριστεί κατώτερη. Προσωπικά βρίσκω ποιότητα των καταγραφών (για της ερμηνείες άλλοι γνωρίζουν πολύ περισσότερα από εμένα για να τις σχολιάσουν) αρκετά καλή για τις ανάγκες μου. Προσωπικά θα επιθυμούσα στο μέλλον να δω στενότερη συνεργασία μεταξύ της ομάδας που ήταν υπεύθυνη για τις παραλλαγές Γκόλντμπεργκ και του MuseOpen


η ACTA, πως την είδαν οι πολιτικοί μας και ποιο είναι το μέλλον της στην Ευρώπη; 11

Όπως μάλλον θα έχετε ενημερωθεί η ACTA ή Anti Counterfeiting Trade Αgreement από το OSarena και το LinuxInside.gr (και όχι μόνο αλλά μου ήρθαν τώρα)  δεν πέρασε στο Ευρωκοινοβούλιο.

Η ACTA δεν είναι κάτι καινούριο, κάθε άλλο! Ήδη από το 2010 που είχε διαρρεύσει το προσχέδιο της η υπογραφή της από εκπρόσωπο της χώρας μας στην Ιαπωνία του Γενάρη, οι αντιδράσεις τουλάχιστον όπως τις αντιλήφθηκα εγώ ήταν πρωτοφανείς. Φτάσαμε λοιπόν εχθές ημέρα ανεξαρτησίας για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να γίνει η ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο σχετικά με την ACTA, και το αποτέλεσμα ήταν να απορριφθεί. Βλέπετε παρά τις αντιρρήσεις από μια μερίδα του κόσμου για την ACTA υπήρχαν και πολύ υποστηρικτές της. Οι περισσότεροι υποστηρικτές της ACTA ήταν από τις τάξεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος που υποστήριζαν την συμφωνία.

Επειδή το άρθρο είναι πραγματικά μεγάλο (με έπιασε λογοδιάρροια συγνώμη 2-3 μέρες το έγραφα) σας προειδοποιώ είναι το μεγαλύτερο άρθρο που έχω γράψει σε αυτό το blog) (more…)